Ongemerkt is het 1 juni geworden en daarmee is het komkommerseizoen officieel van start gegaan. Ik was me hier totaal niet van bewust totdat ik al zappend langs de nieuwe talkshow van Gijs Groenteman en Marcel van Roosmalen kom.
Ja, dacht ik, dat is aangekondigd. In eerste instantie dacht ik in een herhaling van hun zondagse programma te zijn beland. Zoek de tien verschillen maar het is me nog niet gelukt er eentje te vinden. Van hun zondagse programma dacht ik dat het een satirisch programma was waarvan alleen ik het niet helemaal begreep. Ik heb een te platte humor om dit soort fijne finesses te snappen. Maar ik vond het vreemd dat ik dit alleen bij dit programma had. Ach, je schud dat soort gevoelens snel van je af, wat maakt het ook uit.
Veronica Inside is drie maanden met vakantie. Het is de mannen ook wel gegund want bijna dagelijks sport en actualiteit op de korrel nemen moet doodvermoeiend zijn. Blijkbaar was het de bedoeling dat het gat opgevuld moest gaan worden door Marcel en Gijs. Oh my God wat een foute beslissing is dat wel niet geweest. John de Mol heeft dit blijkbaar in een vlaag van verstandsverbijstering goed gekeurd. Ik ben heel zeker niet de meest kritische kijker want ik ga niet over de afstandsbediening. Maar dit programma zapt voorbij en je staat met open mond te kijken. Wie heeft dit in vredesnaam bedacht?
Wat kunnen we de komende drie maanden nog meer verwachten? Het is zo voorspelbaar want ik hoef alleen maar de straat uit te rijden en ik zie dat het caravanseizoen weer is aangebroken. Juni voor de pensionado’s, juli en augustus voor de gezinnen met schoolgaande jeugd en vanaf september weer voor de pensionado’s. Er wordt druk gepoetst en geboend en alles nagekeken. Om dan nog voor de Belgische grens met pech afgesleept te worden.
Blijkbaar ben ik niet de enige die het programma oersaai vind. Ook Angela de Jong liet zich ontvallen dat de reclameblokken wat haar betreft niet lang genoeg konden duren. Wat betreft dit programma zijn we het roerend eens. Het is de grootste aanfluiting sinds ik weet niet hoe lang. Dit is een van die momenten dat ik god op mijn blote knieën dank dat hij Netflix en de andere streamingsdiensten heeft uitgevonden.
Het is niets nieuws dat alle serieuze programma’s gedurende de zomer periode stoppen en dat deze tijd wordt opgevuld met herhalingen. Niet ideaal maar wel duidelijk. In medialand gaat iedereen er van uit dat we tussen 1 juni en 1 september iedere avond in de tuin aan de barbecue zitten. Alle supers haken hier op in zodat er alleen maar bbq aanbiedingen zijn in deze periode. De andere negen maanden van het jaar horen we geen vlees te eten omdat dit niet milieuvriendelijk is. Wat leven we toch in een heerlijk land. Alles is zo duidelijk. Je weet precies wanneer je wat kunt verwachten.
Heb je geen Volvo met een Alpenkreuzer? Dan toch op zijn minst een auto met fietsdrager. Je twee elektrische fietsen moeten overal mee naar toe. Het merk van je elektrische fiets is het nieuwe statussymbool waar je onder de drie mille per fiets helemaal niet meer meetelt. Ja, ik mag dan graag roepen: “some things never change” maar dit is wel degelijk een nieuwe. Lang leve de komkommertijd; het moment dat we ook heel even de andere kant uit kijken als het woord vliegschaamte valt. Het is een begrip dat voor iedereen van toepassing is behalve jezelf. Na de skivakantie en de meivakantie heb je toch ook het recht om een keertje richting Ibiza te gaan? Met de trein is die bestemming toch wat lastig bereikbaar. En als we daar dan toch zijn dan mogen we ook even vakantie nemen van onze 5 minuten douche. Er heel even niet aan denken dat het water in de Mediterrane landen wat schaars is.
De komkommertijd is begonnen en ik denk dat ik mijn toevlucht zoek tot de films en series die ik de afgelopen maanden in “mijn lijst” heb opgeslagen. Zodra er iets nieuws uitkomt wat me wel leuk lijkt dan sla ik dat op, maar door tijdgebrek kom ik er niet aan toe. Daarom is de komkommertijd het uitgelezen moment om eens bij te kijken. Dank de moderne technologie kan ik lui op mijn lounge set liggen met mijn tablet naast me. Geen Gijs en geen Marcel die oeverloos ouwehoeren. Nee, ik kijk wat ík wil zien en zonder hinderlijke reclameblokken. Er is toch nog zo iets als gerechtigheid. En… wat kijk ik uit naar de column van Youp aanstaande zaterdag.
