Zoals ieder jaar probeer ik de drukte vóór te zijn. Natuurlijk ben ik niet de enige hoewel ik telkens weer denk iedereen te slim af te zijn. Voor een dinsdagochtend is het best druk voor de super. “Maakt mij niks uit” denk ik en stap met een vrij lang boodschappenlijstje de winkel in. Al snel heb ik in de gaten dat de meeste bezoekers net als ik, de buit graag vroeg binnenhalen. Aan de inhoud van de winkelkarretjes te zien is niet iedereen aan het bezuinigen. En bij ons allemaal is het concept hetzelfde: nu de wat langer houdbare producten inslaan en op het laatst de verse producten als groente, fruit, zuivel en brood. Deze schappen zijn dan ook het best gevuld.
Je moet van goeden huize komen als je de winkel verlaat met enkel producten van je boodschappenlijst. Ik zwicht voor meer als een lekkernij. De argumentatie is niet te verslaan: dit smaakt ook na de kerst nog heerlijk. Met een vollere kar als gepland sluit ik aan in de rij voor de kassa. Iedereen is best relaxed want in de rij voor de kassa staan hoort nu eenmaal bij Kerst.
Bij de tweede super waar ik de wat exotischere producten haal, is het ook veel drukker als verwacht op een simpele dinsdag morgen. De kerstwaanzin heeft ook hier toegeslagen. Gelukkig is hier een zelfscan en kan ik snel uitchecken. Ik ben opgetogen want ik heb mijn hele lijstje kunnen inslaan. Dat is een aanzienlijk stressvermindering aan het einde van de week.
Eenmaal thuis moet ik ruimte creëren want de kasten puilen zo langzamerhand uit. Hetzelfde geldt voor de vriezer. Daar kan echt niets meer bij. Raar toch omdat ik de laatste week juist een heleboel eruit heb gehaald in mijn beleving. Maar dit is niet het moment om er lang bij stil te staan. Terwijl ik probeer de boel op te bergen hoor ik het NOS journaal dat er weer een woord van het jaar is gekozen. Dit jaar is dit “klimaatklever” geworden. Wie heeft dit bedacht? Wie heeft een beetje te veel glühwein gehad? Ik leef niet onder een steen maar dit is de eerste keer dat ik dit nieuwe woord hoor. Er wordt gelukkig ook uitleg bij gegeven voor mensen met een wat lager IQ. Het betekent “een activist die zich aan een object van symbolische waarde vastplakt om de aandacht van het publiek te vestigen op de klimaatproblematiek”. Het is een hele mond vol maar dat is volgens mij ook alles. Ik stop het in mijn hoofd in het vakje eindejaarswaanzin.
We gaan met rasse schreden richting eind van dit jaar. Het is de tijd van de jaar overzichten, de verkiezingen van de sporter, politicus of idioot van het jaar. We maken allerlei lijstjes en we blikken terug op het afgelopen jaar.
It was a very good year? Het geweldige lied van Frank Sinatra klinkt door mijn hoofd. Zoals ieder jaar kijk ik met weemoed terug en verschillende momenten passeren de revue. Ja er is gelachen maar er zijn ook tranen gevloeid. Dat is dan in persoonlijk opzicht. De wereld om ons heen is er niet beter op geworden. De oorlog in Oekraïne staat voorop. Dit conflict heeft inmiddels heel veel levens gekost maar beïnvloed ook de levens van miljoenen mensen. Wie had een jaar geleden gedacht dat we ons in alle bochten wurmen om energie te besparen? Dat er een energietransitie zat aan te komen was al jaren duidelijk maar ineens komt alles in een stroomversnelling
We gaan een nieuw jaar tegemoet en wat kunnen we daarvan verwachten? Krijgt de oorlog in Oekraïne een einde? We kunnen het alleen maar hopen. Dat alles teruggaat naar het oude kunnen we vergeten. Het blijft een akelige gedachte dat er in Moskou een gek aan de knoppen zit en ieder moment op de rode knop kan drukken. Dit jaar heeft duidelijk gemaakt dat wereldvrede een heel wankel idee is. De koude oorlog is geen begrip uit de geschiedenisboeken maar wordt uitgevochten in de Donbass, in het oosten van de Oekraïne. Zonder de wapenleveranties uit de Verenigde Staten en West Europa was de oorlog al lang in het voordeel van Rusland beslist.
Volgend jaar kunnen we in ieder geval verwachten dat Donald Trumpp zich wederom verkiesbaar stelt voor het ambt van president. Ik hoop alleen dat zijn rol bij de bestorming van het Capitool nu bijna 2 jaar geleden daar een stokje voor steekt. Het is ongelooflijk waar deze man overal mee wegkomt. Het lijkt wel alsof deze man boven de wet staat. Sowieso brengt Amerika de laatste tijd akelige mensen voort. Gisteren nog, plaatst Elon Must een poll op Twitter of hij moet aanblijven als CEO van Twitter. 57,5% vindt gelukkig dat hij weg moet. Deze man die de elektrische auto Tesla populair maakte en zijn eigen ruimtevaart organisatie Spacex runt en inmiddels bij de rijkste mannen ter aarde hoort, heeft last gekregen van grootheidswaanzin. Hij koopt Twitter op, ontslaat de helft van de medewerkers en blokkeert de accounts van journalisten die niet positief over hem schrijven. Gelukkig blijven adverteerders massaal weg wat toch wel een signaal moet afgeven. Ik zat erbij en ik keek ernaar.
Volgend jaar wil ik helemaal niets meer over de FIFA horen. Deze afschuwelijke corrupte organisatie met meneer Infantino aan het hoofd moet zich even helemaal nergens mee bezighouden en geen toekomstige wereldtoernooien toekennen aan landen die de Rechten van de Mens niet erkennen en waar omkoping schering en inslag is. Wat is er toch ongelooflijk lang en veel geëmmerd over de WK voetbal in Qatar. Het is voorbij en alles is bij hetzelfde gebleven. Dat Qatar streng islamitisch is, is prima. Maar ze moeten niet ons hun normen en waarden opdringen. Maar het was het gastland en als gast heb je te buigen voor de gebruiken van het gastland. Daar is het al fout gegaan. Dit dus nooit meer.
Wat komt er volgend jaar bovendrijven onder de vlag van grensoverschrijdend gedrag? Slaan we niet een beetje door? Bijna een jaar geleden werden mensen aan de schandpaal genageld waardoor hun carrière voorbij was. Zijn ze aangeklaagd voor een rechtbank en schuldig bevonden? Voor zover ik weet niet. Dat maakt het wel wat twijfelachtig. Ik ga geen gedrag goedpraten wat fout is maar daar hoort een onafhankelijke rechtbank over te oordelen en niet de media. Trial by media gebeurt de laatste tijd maar al te vaak en dat is afschuwelijk want de beklaagde heeft geen enkele kans om zich te verdedigen.
Waar ik ook oprecht benieuwd naar ben is hoe het kabinet Rutte zich volgend jaar staande gaat houden in de stikstofkwestie. Dit drama is even in de ijskast gezet in afwachting van allerlei procedures maar de kogel zal toch echt door de kerk moeten. En dat betekent dat heel veel boeren hun bedrijf moeten verkopen en ik voorzie dat dit niet zonder slag of stoot gaat gebeuren. Er staat ons nog wat te wachten volgend jaar.
Het zijn roerige tijden en andere jaren was ik mij lang niet zo bewust van de eindeloze lijst met problemen die ons te wachten staan. Ach, we komen er wel door en wellicht wel op een manier die ik nu nog niet kan bedenken. Over 100 jaren lachen we er misschien om.
Ik wil het nieuwe jaar vol hoop tegemoet gaan. Dromen die dit jaar niet zijn uitgekomen moeten in 2023 eindelijk uitkomen. Positief denken is de sleutel voor een fijne toekomst maar dat lukt mij niet altijd. Ik heb in de loop der jaren mijn naïviteit verloren en te veel meegemaakt om altijd de positieve blik te blijven houden. Maar met zwartkijken kom je er ook niet. Ik wil er vol voor gaan om in 2023 mijn dromen uit te laten komen. Proost!
