Het was me weer een weekje. Zeker in politiek Den Haag. De nieuwe tweede kamer is geïnstalleerd maar de vorming van een nieuw kabinet laat nog steeds op zich wachten. Ik volg de boel met argusogen maar moet toch af en toe lachen om deze dwaze paringsdans.
Dilan Yesilgöz valt steeds meer door de mand. Nog maar een half jaar geleden uitte ik me positief over haar in haar rol als minister van Justitie en Veiligheid. Toen ze lijsttrekker werd aarzelde ik maar wilde haar het voordeel van de twijfel geven. Gedurende de campagne werd voor mij duidelijk dat ze niet het zwaargewicht was waarop Nederland zit te wachten. Inmiddels heb ik een ongelooflijke hekel aan haar gekregen. Ze heeft het voor elkaar gekregen dat haar partij de VVD in tweeën is gesplitst. Hoewel dit naar de pers toe ten stelligste wordt ontkend voel je heel goed aan dat niet iedereen in de gelederen haar steunt.
Als talkshow fanaat was het gisteren bij Op 1 heel duidelijk voor mij te voelen. Oud VVD-coryfee Ed Nijpels deed haarfijn uit de doeken hoe hij over de situatie dacht. Deze week liet mevrouw Yesilgöz zich voor het karretje van meneer Wilders spannen en wilde met een motie de eerste kamer ertoe te bewegen de spreidingswet vooralsnog niet te behandelen. Het moest alvast een schot voor de boeg zijn voor een nieuw kabinet om iets aan de immigratie te doen. Nu snap ik niet, evenals een hele hoop andere landgenoten, wat de spreidingswet met het stoppen van de immigratiestroom te maken heeft. Blijkbaar wilden de onderhandelingspartners alvast een daad stellen waaruit hun krachtige optreden duidelijk werd. Het werd duidelijk dat de rest van de tweede Kamer op hun achterste benen ging staan. En dan heb ik het nog niet over het mes dat staatssecretaris van asiel Eric van der Burg in zijn rug kreeg.
Er is een nieuwe voorzitter voor de tweede kamer gekozen: Martin Bosma. Hem ga ik volgen want ik ben benieuwd hoe een fanatiek PVV’er zich neutraal kan opstellen. Bij zijn eerste speech vond ik zijn grapjes al behoorlijk misplaatst dus de man gaat bij mij met achterstand beginnen. Maar er zijn veel positieve geluiden over hem te horen dus ook hier geldt het voordeel van de twijfel.
Het was gisteren een waar genoegen om Wim Voerman, professor staats- en bestuursrecht in Leiden, te horen vertellen hoeveel van de PVV-standpunten niet kunnen volgens de grondwet en hoeveel standpunten niet kunnen in het licht van internationale verdragen. Een paar weken geleden had ik het over “Wilders Light” maar dat is nog veel te sterk uitgedrukt. Ik kijk met argusogen naar Pieter Omtzigt die gedurende de hele verkiezingscampagne duidelijk maakte dat hij niet met Geert Wilders wilde samenwerken tenzij hij alle zaken die staatsrechtelijk niet kunnen, laat vallen. Volgens informateur Ronald Plasterk moeten PVV, NSC, BBB en VVD tot elkaar kunnen komen. “Hoe dan?” blijf ik me de hele tijd afvragen. Maar die vraag pijnigt iedere journalist in deze donkere dagen voor de kerst. We gaan het zien.
Ondertussen komen er andere zorgelijke zaken aan het licht. Vorige week bleek dat Nederland volgens een internationaal onderzoek extreem slecht scoort wat betreft leesvaardigheid. In Europees verband doet alleen Griekenland het nog slechter. Een op de drie pubers van 15 jaar kan zo slecht lezen dat ze niet kunnen functioneren in de maatschappij. Met andere woorden ongeveer 2,5 miljoen Nederlanders zijn inmiddels laaggeletterd. Er was geen krant of tv-programma waarin het onderwerp niet is besproken. De oorzaken zijn divers. Ik hoorde van alles voorbijkomen. Wat indruk op me maakte was een grafiek van de afgelopen 20 jaar waarin duidelijk aangetoond werd dat na overschakeling op een nieuwe lesmethode de cijfers naar beneden kukelden. Maar dat er sinds heel veel jaren een enorm tekort aan onderwijzend personeel is, is helaas niet te ontkennen. Als ik terugdenk aan het slechte onderwijs dat mijn eigen kroost heeft genoten dan kijk ik er niet vreemd van op. Sindsdien is het alleen nog maar erger geworden. Heel Nederland mag dan wel immigratie als een probleem zien maar onderwijs staat in mijn beleving nog hoger in het prioriteitenlijstje. Bovendien dank ik god op mijn blote knieën dat mobieltjes op scholen worden verboden. Daarnaast staat een verbod van TikTok ook heel hoog op mijn wensenlijst.
Er is heel veel blijven liggen de afgelopen jaren. Ik hoop dat deze formatie niet weer een jaar in beslag gaat nemen. Als het zoveel tijd nodig heeft dan kun je er gif op innemen dat ze maar heel moeilijk compromissen kunnen sluiten en dat het geheel net zo wankel is als het huidige demissionaire kabinet. Wat zijn we dan opgeschoten? Vrij weinig denk ik. Maar het is toch te zot voor woorden dat er nu al twee weken geëmmerd wordt dat een kabinet zich aan de grondwet moet houden. Dat de winnaar van de verkiezingen zich aan de democratische regels moet houden. Hoe belachelijk is dat? Als ze dit in het buitenland horen dan schaam je je toch de ogen uit je hoofd. Maar ach, daar zijn ze ook niet roomser als de Paus. Er is net een halvegare in Argentinië beëdigd. Een gek met een motorzaag die bepaalde ministeries wil afschaffen. Hij valt in dezelfde categorie als Geert Wilders.
Ondertussen zit ik me druk te maken wat het kerstmenu moet worden. Ik wil niet meer aan de gekte om me heen denken. Lekker samen met mijn familie, flauwe grappen maken en genieten van het samenzijn. Weg van de Wilders waanzin.
