Dat is de alternatieve term voor het Preuvenemint dat de afgelopen dagen weer op ’s lands bekendste plein het Vrijthof werd gehouden. Voor de veertigste-en nog wat keer. In elk geval sinds 1981 minus de corona jaren.

Hier is alles al over geschreven en het klopt allemaal. Na heel veel jaren mocht ik er ook weer eens vertoeven in goed gezelschap. Aanleiding was het optreden van de coverband Relite die de laatste maanden behoorlijk furore maakt. Om maar meteen met het oordeel te komen: ze zijn inderdaad hartstikke leuk. Er wordt heel veel aandacht aan de geluidskwaliteit gegeven en die is inderdaad uitstekend. De drie zangeressen waren goed bij stem en het geheel was een heel swingend optreden. Het publiek genoot zichtbaar van de oude (en nieuwere) soul classics. En niet alleen de oudjes, zelfs de nieuwe lichting studenten stond te genieten.

Toch eenmaal daar sta ik de boel te observeren. In tegenstelling tot vroeger zie ik de nieuwe horeca Moguls enorme stands hebben. Alles strak in het jasje en super modern. Als aanhanger van esthetiek juich ik dat alleen maar toe. Maar, ook dat is niet nieuw, kost dat allemaal een lieve duit en uiteindelijk betaalt de consument natuurlijk. Als je een rondje loopt heb je meteen door wat hip is. Tot mijn verbazing zag dat oesters nog steeds enorm hip zijn. Het is en blijft blijkbaar een statussymbool wat aangeeft “kijk mij nou, ik eet oesters, ik ben succesvol en barst van het geld”. Nu weet ik dat het ook onder jongeren vrij populair is. Zucht… ook deze trend zal wel weer veranderen. Maar daarmee wil ik niets naars over oesters zeggen. Ik ben meer van de mossel.

We landen in de enorme tent van Roux. Dat is de nieuwe naam van de “brasserie” van Hans van Wolde. Dit nieuwe etablissement van Hans moet weliswaar nog open maar ze zijn alvast hier vertegenwoordigd. Er komen een aantal gerechtjes op tafel, de een nog lekkerder dan de andere, maar dan moet je ook niet op een preuvenelap meer of minder letten. Als je hier komt moet je daarover niet moeilijk doen. Kortom, daar zittende, is het zeker genieten met een glaasje in de hand.

Daar zittende dus, doe ik wat ik altijd doe, mensen bekijken. Nou, daar valt genoeg te zien. De bekende duckfaces natuurlijk. Ook zo’n trend waarvan ik dacht dat ie alweer voorbij was. Maar ja, niet iedereen heeft dat in de gaten en bovendien: dan heb je de ingreep gehad, hoelang blijven die opgespoten lippen zitten? Ik mag tot voor die arme schepsels hopen dat ze daar niet tot hun levenseinde mee blijven opgescheept. Misschien kun je het ongedaan laten maken, ook weer opbrengsten voor cosmetische chirurgen. Het aantal boob jobs dat ik voorbij zag waggelen viel wel mee. Deze hype is voorbij nadat je op tv uitvoerig kon ziet wat er allemaal mis kan gaan.

Maar het blijft genieten mensen te bekijken en te beoordelen. Het zal wel te maken hebben met het feit dat ik zelf door moeder natuur niet zo genadig ben bedeeld en daarom een leven lang met een laag zelfbeeld rondloop. Misschien dat ik het daarom zo erg vind als mensen hun eigen verschijning verpesten door verkeerde keuzes. Cutouts zijn dé trend deze zomer. Als je vijf minuten googelt op zomerjurken, kom je er niet omheen. Natuurlijk zie ik ze regelmatig voorbij paraderen. Dames met hun hippe cutout jurk en bijpassende slippertjes. Maar oh oh oh, waarom hebben die mutsen dan niet door dat het niet de bedoeling is dat je, in plaats van een gebruind velletje, een onderbroek of bh ziet. Dat is zo a-sexy, het is hemeltergend. Net zo beschamend als het niet dragen van een bh terwijl de persoon ten eerste op leeftijd is en ten tweede heel smerig vieze hangtieten heeft. Ik ben ook niet meer de jongste en ben me zeer wel bewust dat dit alleen maar walgelijk is.

Maar goed, over smaak kun je twisten. Maar gelukkig zag ik zeer smaakvolle dames en dat heeft gelukkig niets met geld te maken. Je ziet of een vrouw weet wat bij haar past en hoe ze zich in haar kleding beweegt. Ik zag ook dames in een jurk die haar figuur niet bepaald voordelig doet uitkomen en bovendien in kleuren die niet bij haar passen. Tragisch genoeg zie je dat het zeer dure merkkleding is maar aan het verkeerde lijf zit. Ze lopen er ongemakkelijk bij en daarmee bedoel ik het volgende. Sommige mannen dragen nooit een colbert. Dragen ze er wel eentje dan zie je dat meteen omdat ze onvoldoende zelfvertrouwen uitstralen. Bij dames gaat dat net zo. Een fijne jurk draag je als een tweede huid. Hij past bij je en je voelt je zelfverzekerd. Hij doet je oplichten en maakt je gelukkig.

Op enig moment keek ik naar het schoeisel van de heren om me heen. Zonder uitzondering zie ik dat er, enkel en alleen, witte sneakers werden gedragen. Maar dan geen Adidas of Nike, want dat is voor de plebs. Grappig, want dan denk ik even veertig jaar terug, toen waren deze schoenen niet bepaald salonfähig. Times are changing. Er moet me wel nog een dingetje van het hart. Mijn aversie voor witte sokken is bekend en ik roep ook iedereen op om onzichtbare sneaker sokken te dragen. Maar wat zag ik gisteren? Een witte sneaker sok in een loafer, duidelijk zichtbaar. Ook zo’n enorme misser. Geef je bergen geld uit aan een dure loafer dan verpest je die hele schoen met je witte sneaker sok. Sommige mensen hebben er écht geen gevoel voor. Wat zou ik die gasten graag van goed advies voorzien.

Ach, ik kan nog honderd columns vullen met dit soort bloopers want mensen stoppen nu eenmaal niet met dit soort blunders. Daar komen al honderd jaren tijdschriften voor uit die mensen vertellen hoe het wel of niet hoort. De laatste vijftig jaar is het ook een dingetje op tv en tegenwoordig hebben we influencers. Helpt allemaal niet. Een goede smaak is godsgeschenk dat je bij geboorte hebt gekregen of niet.  Net zoiets als hersens. To have or not to have.