Verhuizen naar Andalusië, dat is een stap die al veel Noord Europeanen hebben gemaakt. Ik ben op vakantie en ik bekijk wat deze stap betekent
Laat ik vooral duidelijk zijn. Het is hier geweldig, heerlijk; ik kom superlatieven te kort. Maar kan ik hier het hele jaar me geweldig voelen? Wat betekent het allemaal en welke verwachtingen moet je wel of niet koesteren? Laat ik vooral mijn oordeel niet te snel vellen. Op dit moment ben ik slechts 24 uur op Spaans grondgebied en probeer alles nog op een rijtje te krijgen.
Om te beginnen gaat alles hier een stapje langzamer als thuis. Dat vind ik absoluut geen probleem. Nog maar een paar dagen geleden geprobeerd met een bevriend Randstedelijk stel een afspraak te maken. Geen denken aan dat dit binnen drie maanden lukt. Daar krijg ik slechte zin van. Tegen beter weten in. Die gejaagdheid heb je hier niet. De tweede belangrijkste reden om te verhuizen is het klimaat. We komen aan en de thermometer staat op 28 graden en het zonnetje schijnt. Vergeleken met thuis is dit een ongelooflijk pluspunt. Daar heb ik de afgelopen weken amper temperaturen boven 20 graden meegemaakt en zonder paraplu was je ook nergens.
We worden rondgeleid door onze gastheer die inmiddels geweldig geïntegreerd is. Hij kan ons precies vertellen waar we voor wat moeten zijn. Waar we voor de lekkerste broodjes moeten zijn, waar ze de lekkerste hamburgers hebben. We komen in de meest schattige supermarktjes terecht waar we nog snel een flesje wijn meepikken voor ons slaapmutje. Binnen enkele uren na aankomst op Spaans territorium is het voor mij weer eens duidelijk dat hier de prijzen nog heel betaalbaar zijn. Ogenblikkelijk vlamt de haat tegen de prijzen op die ik van thuis ben gewend. Daar is het heel normaal dat je voor één glaasje wijn evenveel betaalt als twee flessen wijn bij een goedkope super. Hier is het prijslevel nog normaal. Maar misschien afgezet naar een gemiddeld inkomen toch wel duur. Alleen voor ons Noord Europeanen met andere maatstaven lijkt het voordelig. Maar als je pensionado bent dan is je maandelijkse pensioentje hier wel meer waard als in Nederland.
Net als in Italië spreekt hier niemand een andere taal als de zijne. Behalve als je met toeristen hebt te maken. Overal waar we ons de afgelopen 24 uur laten zien spreken ze de paar Engelse woorden die nodig zijn om te bestellen en af te rekenen. Ergo, als je hier wilt wonen zul je een cursus Spaans moeten volgens anders kom je niet ver. Van mijn gastheer begrijp ik dat het ook enorm scheelt in acceptatie als je de Spaanse taal machtig bent. Zo logisch als wat. Wat schetst mijn verbazing als ik via de autoradio ineens Nederlands hoor. Er is blijkbaar een Nederlandstalige zender aan de Costa de Sol en wil dat lucratief zijn dan moet je toch wel een behoorlijke doelgroep hebben. Ik kon een glimlach niet onderdrukken want een van de eerste commercials die ik hoorde was die van een Nederlandstalige makelaar. Wil je een huis kopen of verkopen dan moet je bij deze makelaar zijn. Twintig jaar ervaring. De enige conclusie die ik trek is dat hier een behoorlijke Nederlandse kolonie moet zijn. Dat deze regio bij de Engelsen populair was had ik al eerder begrepen. Er is een tv programma met de naam Benidorm bastards. Niet helemaal mijn smaak maar goed. Dezelfde doelgroep vind je ook in de Algarve en wel met het hoofdbastion Albufeira. Ja, dan loop ik gillend heel hard weg. Zelfde soort mensen als in Mallorca. Dikke pens, rood verbrand en de hele dag goedkoop bier zuipen. En dan eenmaal thuis op de AFD stemmen. Ik geloof dat iedereen nu wel een beeld voor ogen heeft.
Recapitulerend, er trekken verschillende volksstammen naar Zuid Spanje. Van de bier zuipende redneck tot de pensionado die rust zoekt en van alles er tussen in. Een ding is duidelijk: de creeps blijven aan de kust en de andere immigranten verdelen zich in de binnenlanden. Deze dompelen zich onder in het kalme leven van Andalusië waar een andere dagindeling geldt. Eigenlijk is dat een gegeven voor heel Zuid Europa. Vroeg opstaan en een paar uurtjes in de middag even offline. Tegen de avond komt het leven weer op gang als de hitte afneemt. Ik als Noord Europeaan moet hier iedere keer weer rekening mee houden. Maar ik ben ervan overtuigd dat je aan dit ritme kunt wennen. Als ik er over nadenk geldt dit overigens voor heel veel meer landen als de Mediterrane.
Het voordeel van internet is dat je met de rest van de wereld in contact blijft net zoals thuis. Zelfs kun je Nederlandse zenders kijken. Maar waarom zou je in hemelsnaam Vandaag Inside willen zien of Op1? Om op de hoogte te blijven wat in Nederland speelt? Who gives a shit? Het is maar nieuws dat voor één dag geld. Ook hier in Spanje wordt op dit moment reclame gemaakt voor de Europese verkiezingen over 10 dagen. Als er bij ons al weinig belangstelling is voor Europese verkiezingen wat moet het hier dan wel niet zijn? Who cares? Ik ben gisteren langs immense akkers met citroenbomen gereden die barstensvol citroenen hingen. Een kilo citroenen brengt hier 15 cent op. Thuis betaal ik meer als het dubbele voor een enkel exemplaar. Wat brengt de Europese landbouw politiek deze boeren? Heel weinig vrees ik en daarom zullen hier niet veel stemmen voor Brussel worden uitgebracht. Dit was de eerste impressie over Zuid Spanje. Wordt vervolgd.
