De hele dag zit ik al aan de tv gekluisterd om de begrafenis van de eeuw te volgen. Als ik de media in het Verenigd Koninkrijk mag geloven is het echt een happening dat door meer als een miljard mensen wordt gevolgd. Aantallen die zo groot zijn dat het je voorstellingsvermogen ver te boven gaan.

Het is de grootste beveiligingsactie ooit. Bijna alle staatshoofden van deze planeet zijn in Londen voor de uitvaart ceremonie. Eigenlijk komen er alleen maar superlatieven aan te pas. Het Britse Empire was ook zo groot dat de zon nooit onder ging. Maar het is allemaal verleden tijd. De enige die was overgebleven was Elisabeth de tweede. Eigenlijk verraste het me dat ze zo populair was. Ik hoorde vandaag zeggen dat dit waarschijnlijk het gevolg was omdat ze nooit, maar dan ook nooit haar eigen mening te berde bracht. Daar zit zeker wat in, ze zorgde nooit voor polarisatie in Groot Brittannië en dat was goed. Ik heb nooit zo’n hoge pet op gehad van de gemiddelde Brit. Het beeld dat bij mij heerste was de zuipende, lallende voetbalsupporter. Ja en dan heb je nog een paar, over de top popsterren, à la Elton John en de spice girls. Het UK was voor mij vergane glorie. Ze hebben dan wel de oorlog gewonnen maar het immense koninkrijk is helemaal verbrokkeld en van de oude glorie is weinig meer over.

Daar moet ik na vandaag toch een beetje op terugkomen. Het waren indrukwekkende beelden die de wereld rond gingen. Het is duidelijk dat het verenigd koninkrijk heel veel ceremonie en tradities heeft. Te veel zou ik bijna denken. De kist was bedekt met een grote vlag met de wapenen van Engeland, Ierland en Schotland (niet Wales) Daar boven op, op een paars kussen de koningskroon en daarnaast scepter en rijksappel. Plus een prachtig bloemstuk dat qua kleur enorm vloekte met de vlag die eronder lag.  Er stak bovendien een heel lullig kaartje uit. Ik realiseerde me dat esthetiek hier geen enkele rol speelde. Alle symbolen van het koninkrijk gaan voor. Dat was ook te zien aan de enorme hoeveelheid uniformen van alle krijgsmachtonderdelen. Er is ergens een soort mijlpaal geplant want uniformen zijn per definitie qua vormgeving minimaal 150 jaar oud. Het lijkt wel alsof vernieuwing hier een vies woord is. Nu probeer ik me het hele tafereel van vandaag in de moderne legeroutfit voor te stellen. Waarschijnlijk niet om aan te zien die camouflagepakken. Nee dan toch maar liever de uniformen die zo uit een Sissi film ontsnapt zijn of een zeeslag met Lord Nelson.

Het draaiboek voor haar begrafenis is meer als 70 jaar oud en werd jaarlijks ge-updatet. Een staatsbegrafenis zoals we die maar heel zelden zien. Alles en iedereen was in het ceremonieel opgenomen. Op dit moment wordt de kist naar Windsor Castle gereden. Een begrafenis die in totaal meer als 8 uur in beslag neemt. Het is vandaag een vrije dag in Groot Brittannië zodat alle onderdanen de kans krijgen afscheid te nemen van hun monarch. Ik kijk ernaar en zit mezelf af te vragen wat ik ervan vind.

Ja, het is indrukwekkend maar van de andere kant kan ik me niet helemaal inleven. Ze heeft langer geregeerd als dat ik leef. Ja, ze was in mijn leven en in dat van miljoenen Britten een constante factor. Opiniepeilingen geven aan dat 40% van de Britten een traantje heeft gelaten na haar overlijden. Dat is nogal wat! Terwijl ik me eigenlijk een zeer emotioneel mens vind, heb ik moeite me hier in te leven. Voor mij is het koningshuis geen rolmodel in mijn leven en ben ik ook niet zo emotioneel betrokken. Ik maak me vreselijk kwaad als ik hoor dat de beveiliging rond Amalia is toegenomen omdat er aanwijzingen zijn voor snode plannen maar dat is toch andere koek. Ik heb vorige week in de media horen zeggen dat ze groter was als de monarchie. Dat is, denk ik, de verklaring voor de nationale rouw die over het Verenigd Koninkrijk hangt. Niet het instituut monarchie is zo populair maar de persoon Elisabeth, moeder der natie.

Om bepaalde protocollen moet ik toch lachen. Hoe bijvoorbeeld duidelijk de koude kant van de warme kant gescheiden wordt op bepaalde momenten. Heel belangrijk is dat de juiste pikorde wordt aangehouden. Dan zie je alle zonen en dochter in uniform behalve Edward. Na dat seksschandaal wordt hij aan een kort lijntje gehouden en zijn allerlei toeters en bellen verleden tijd. Iedere keer als ik hem zie denk ik: “daar is dat vieze mannetje” Er zijn in de afgelopen jaren nogal wat schandalen rond leden van het koninklijk huis geweest. Het begon met de perikelen rond het huwelijk van Charles en Diana. Toen was het hek van de dam. Ik kan het niet helpen; nog steeds zie ik Camilla als de echtbreekster. Dat beeld verandert waarschijnlijk nooit meer. Misschien is dat de reden dat ik royals niet op een voetstuk zie maar als gewone mensen met dezelfde zwaktes als ik en mijn medemens.

Vooralsnog moet ik wennen aan het feit dat ik nu God save the King moet zeggen. Dat had ik ook al toen Willem Alexander gekroond werd. Nog altijd verspreek ik me en zeg Koninginnedag in plaats van Koningsdag. Stiekem kijk ik uit naar de kroning van Charles. Dan hebben we weer allemaal ceremonieel maar is de sfeer toch wat vrolijker. Dan kunnen we ook weer lekker tekeer gaan over de outfits van de vrouwelijke royals. Wat is er nu leuker dan dat?