Ons OV

ons OV en de energietransitie

Met open mond luister ik naar het bericht op de radio dat er in de komende tijd een heleboel treinen worden geschrapt in verband met personeelsgebrek. Tegelijkertijd hoor ik weer filemeldingen die ik twee jaar niet gehoord heb. Ja, het klinkt heel logisch. Omdat er geen trein gaat neem je maar de auto en als dat veel mensen doen heb je automatisch een file.

Ook komt het bericht langs dat veel mensen op het platteland op hun auto zijn aangewezen om bijvoorbeeld een ziekenhuis of andere voorzieningen te bereiken. Op het platteland is het openbaar vervoer dermate afgeslankt dat je wel een auto moet hebben. Deze berichten blijven lang in mijn hoofd hangen. Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? We willen heel snel verduurzamen maar in plaats van het openbaar vervoer te stimuleren, stimuleren we om het vooral niet te nemen.

Blijkbaar heeft het werken bij het OV geen goede naam. Je hebt te maken met veel agressie en hufterigheid onder de passagiers. Het lijkt wel een vicieuze cirkel. De passagiers ergeren zich kapot aan het ondermaatse openbaar vervoer en leven zich uit op chauffeurs, machinisten en conducteurs. Die worden wederom ziek en zoeken een andere baan. Het aantal vacatures dat ingevuld moet worden wordt alleen maar groter waardoor er alleen maar drastische maatregelen kunnen worden genomen en treinen en bussen worden geschrapt uit de dienstregeling. De cirkel is dan weer rond.

Het imago om te werken in het openbaar vervoer heeft zware averij opgelopen. Wie wil er nou gaan werken in een baan waar je met vaste regelmaat wordt afgezeikt? Bovendien zijn de salarissen mager. Regelmatig hoor ik spotjes tijdens de Ster hoe fijn je je loopbaan kunt uitstippelen door te werken bij de NS. Hoe fijn is het als je de processen verder kunt robotiseren waardoor heel Nederland ervan profiteert? Ik haal mijn schouders op en denk: “waarom niet zeggen dat je lekker kunt verdienen in een zware job” Een baan die wordt gehonoreerd naar de zwaarte ervan? Het is en blijft onregelmatig werk en bovendien psychisch heel zwaar door al die horken die Nederland telt en die je dagelijks aan moet kunnen.

In plaats van het openbaar vervoer uit te breiden wordt in Nederland het OV steeds beperkter. En dat in een tijd dat elke politicus zijn mond vol heeft over CO2 uitstoot en klimaatverandering. Ik sla mijn ogen ten hemel en vraag me af of ik het nog allemaal wel begrijp. Blijkbaar niet. We moeten versneld een energietransitie maken om aan de akkoorden van Parijs te voldoen en dan speelt dit in Nederland? Vanwege de CO2 uitstoot mogen de automobilisten niet harder als 100 km per uur. En ik maar denken dat je daardoor met de trein sneller bent. Ik voel me naïef en tegelijkertijd voel ik me door de overheid genept. Wat het OV betreft wordt het aanbod steeds magerder en de tarieven liegen er niet om.

Gelukkig zijn er in Nederland nog plaatsen waar je getuige kunt zijn van een goed functionerend OV. Jaloersmakend is het als ik met de metro door Amsterdam zoef. Daar kunnen wij provinciaaltjes never nooit aan tippen. Randstad heeft een goed OV maar bij de rest van Nederland is het triest gesteld. Ik leef in het kleine provinciestadje Maastricht. Jarenlang was Maastricht een zeer geliefd dagje uit om lekker te shoppen bij onze Duitse en Belgische buren. Dat is dus serieus aan het afnemen. Maastricht hanteert een anti auto beleid. De parkeertarieven doen bijna niet meer onder voor de Amsterdamse maar parkeren is sowieso een lastig onderwerp. In plaats van investeren in parkeermogelijkheden probeert de gemeente de auto zo veel mogelijk te weren. De middenstand heeft door corona zwaar geleden en het doet pijn om de vele lege winkelpanden te zien. Nu moeten ze met lede ogen zien dat de gemeente niet bepaald meehelpt om klandizie te trekken. De dagjesmensen die de tocht toch nog maken, betalen de hoofdprijs om hun bolide ergens gestald te krijgen en de horeca heeft zijn prijzen inmiddels ook aardig de hoogte in getrokken. Zou dat een stimulans zijn? Als je lekker wilt shoppen dan ben je echt voordeliger uit in Aken of Luik.

Ik weet het echt niet meer. Waar gaan we naar toe? Wat is toch allemaal de bedoeling? Lekker in je huisje blijven zitten tenzij je trotse bezitter van een fiets bent? Dan ben je welkom in het centrum mits je je vehikel op de juist plek parkeert. Triest voor al die senioren die zich liever niet op een fiets wagen. Nee, ronduit discriminerend. Ook voor mensen die uit Duitsland of België komen. Van de trein of de bus moeten zij het ook niet hebben. Er is jaren gewerkt aan het imago om een gastvrije stad te zijn. Daar is nu wel genoeg roofbouw op gepleegd. De middenstand die al genoeg concurrentie ervaart van internet zou eerder een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Wil je de auto uit de binnensteden weren dan moet je in mijn beleving inzetten op een goed OV en goede park & ride voorzieningen. Jammer dat ik blijkbaar een van de weinigen ben die er zo over denkt. Er valt wel nog veel te winnen maar dan moet je het wel willen.

admin
admin

Het is heerlijk verhalen te schrijven over dingen die ik meemaak. Ook fotografeer ik heel graag. Lees mijn blog en bekijk mijn foto's op mijn website Pink Mountain Creations.

Artikelen: 180

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *