Na zelf een paar weken geleden slachtoffer te zijn geworden van leeftijdsdiscriminatie, moet ik dit thema nu toch weer onder ogen zien. Het was een week waarin Den Haag weinig opzienbarends gebeurde maar daarentegen waren alle ogen gericht op het debat tussen Joe Biden en Donald Trump.
Heftig hoor. Ik zit met gemengde gevoelens naar het debat te kijken. Het is een thema dat al langer speelt. Wat moet Amerika met twee oude knarren die om het ambt van president strijden? Wat motiveert een man met 81 jaren op de teller om voor een tweede ambtstermijn te gaan? Meer vragen als duizend wijzen kunnen beantwoorden. Dat de gemiddelde Amerikaan anders denkt als de gemiddelde Europeaan was me al langer duidelijk maar wat speelt er toch dat twee hoog bejaarde heren strijden om het presidentschap? Het is me duidelijk dat het hier om ego’s gaat. Joe Biden, een man die zijn hele leven aan de politiek heeft gewijd wil een blaaskaak als Donald Trump een halt toeroepen. De motivatie voor Trump is duidelijk: baasje spelen zit in zijn bloed.
Meer verschillend kunnen beiden heren niet zijn wat betreft karakter en achtergrond. De een zie ik meer als een integer persoon terwijl ik de ander meer als crimineel zie. Maar beide heren zijn op leeftijd en de vraag rijst of ze zich niet beter aan een verdiend pensionado bestaan kunnen wijden? Blijkbaar vinden beide heren van niet want ze gaan ervoor. Om een lang verhaal kort te houden; het debat werd een debacle voor beide heren. De Verenigde Staten zijn in rep en roer want zelfs de oudgedienden in de democratische partij zagen dat hun gedoodverfde kandidaat er heel slecht uit kwam. In de kranten daags erna stonden oproepen aan Jill Biden om een woordje te wisselen met haar echtgenoot. De New York Times staat niet meer achter de kandidatuur van Joe Biden. Te oud, niet meer alert, stotterend en ga zo maar door, was het oordeel van de pers. Als zittend president zou mij deze kritiek niet in de koude kleren gaan zitten.
Ik surf over het internet om verschillende meningen binnen te krijgen. Natuurlijk verdedigt Kamela Harris haar president. Ze wijst op alles wat hij de afgelopen 3,5 jaar voor elkaar heeft gekregen maar kan de herinnering aan dit pijnlijke debat niet uitwissen. Heel interessant was het feit dat er bijgehouden werd hoe vaak de heren een loopje met de waarheid namen. Biden werd negen keer betrapt op het verkondigen van onwaarheden maar Trump overtrof alles. Bij hem konden meer als 50 punten worden aangewezen die niet klopten. Dat betekent gewoon dat bijna ieder tweede woord wat de man produceert, gelogen is. Wat heb ik medelijden met de Amerikanen. Je zit naar een debat te kijken waarbij een van de kandidaten een notoire leugenaar is en zijn kiezers constant op het verkeerde been zit. Hoe moet je in vredesnaam hier mee omgaan? Hij staat keihard te liegen, zo veel dat je als opponent helemaal geen tijd hebt hier op in te gaan.
Het was een groot pluspunt dat er voor het debat bepaalde afspraken zijn gemaakt. Geen publiek en als een van de kandidaten aan het spreken is, dan is te microfoon van de ander dicht. Beelden van eerdere debatten waren te gênant voor woorden. Trump praatte, praatte en praatte, constant door alle argumenten van Biden. Daar hebben ze van geleerd. Maar nu moet er eigenlijk een rode lamp komen voor elke leugen die de wereld in gaat. De kiezers moeten weten als hun kandidaat liegt en bedriegt. Zo hoor je geen verkiezing te winnen. Zonder blikken of blozen liegen en er ook nog mee wegkomen. Maar het is en blijft Amerika. Wij Europeanen hebben totaal andere ethische normen en waarden. Al zijn deze door het rechts extremisme ook hier aan het vervagen. Helaas…
Ik blijf met de vraag zitten wat ik van de kandidatuur van Joe Biden moet vinden. Leeftijd is voor mij geen argument om iemand maar even opzij te schuiven. Ik heb mensen op zeer hoge leeftijd gekend die volkomen helder waren en zeer genuanceerd een mening hadden. Maar is de President van de VS nog wel volkomen helder? Deze vraag kan alleen hij beantwoorden en de volgende vraag is of hij die wijsheid en energie ook de komende vier jaren zal hebben. Persoonlijk zou ik het zeer sterk vinden als hij afstand doet van zijn kandidatuur en een jong, ambitieus mens voor laat gaan. Hij hoeft zich immers niet meer te bewijzen. Hij heeft zijn status in de geschiedenis al bepaald. Het kan alleen maar slechter worden. In de muziekindustrie noemen ze dat stoppen op je hoogtepunt. De kunst is alleen om te weten wanneer je op je hoogtepunt bent. Beseffen dat het vanaf nu alleen maar minder wordt. Beseffen dat je je beste tijd hebt gehad en jong talent voorrang verdient. Dat is een gave die niet iedereen is gegeven.
Joe Biden heeft een zeer indrukwekkende politieke carrière achter de rug. Ik gun hem een levensfase waarbij hij niet meer op zijn tenen hoeft te lopen en waarbij hij op zijn lauweren kan rusten. Voor mij hoeft hij zich niet meer te bewijzen. Laat een jonge hond het gevecht om het bot met Trump aangaan. Dan staat die in de schijnwerpers als een oude seniele, corrupte zak.
