Dit jaar wil het niet echt lukken met het kerstgevoel en ik kan de vinger er maar niet opleggen waarom dat zo is. Voor mij begint de kersttijd met het jaarlijkse lootjes trekken. We komen met de kerst allemaal samen en hebben de grootste lol bij het uitpakken van de kerstcadeautjes. De kerstdis wordt ieder jaar groter; dit jaar zitten we met negenen rond het gourmetstel, de allerjongste nog niet eens meegeteld. Meteen na het lootjestrekken begint het gesteggel al. De dames vinden het doorgaans geen probleem om een verlanglijstje samen te stellen maar bij de heren moet flink druk worden gezet.
Relatief vroeg loop ik de lijstjes door en maak mijn keuzes. Altijd bang dat een bestelling niet op tijd wordt geleverd. Met nog anderhalve week te gaan kan ik wel zeggen dat ik aardig op koers lig. Dat zou moeten helpen in de juiste kerst mood te komen maar het nieuws dat via radio en televisie tot mij komt stemt me somber. Onze Mark Rutte, nu Nato baas, staat toch deze week met droge ogen te verkondigen dat we ons moeten voorbereiden op een oorlog. Dan gaan bij mij toch een paar alarmbellen rinkelen. Wat gebeurt er toch allemaal achter de schermen waar wij simpele stervelingen geen weet van hebben? Dat dingen soms heel snel kunnen gaan blijkt wel in Syrië. Binnen een week was de gevreesde dictator gevlucht naar zijn vriendje Poetin. Ik vraag me meteen af of de Syrische bevolking er wel echt op vooruitgaat. Toen de Taliban in Afghanistan aan de macht kwam deden ze ook veel beloften waar helemaal niets van terecht is gekomen en is het land naar het stenen tijdperk terug gekatapulteerd. Vrouwen mogen niet over straat, laat staan een beroep uitoefenen. Kinderen krijgen, opvoeden en het huishouden bestieren. De slaven in de VS hadden destijds een grotere bewegingsvrijheid. Ik hoor vage berichten dat HST in Syrië een tak van Al-Qaida is, toch een behoorlijk terroristische organisatie. Nou daar krijg ik flink de kriebels van maar van Syriërs hoor je dat alles beter is als Assad. Lekker zeg, je hebt dus erg en minder erg.
Als ik Syriër in ballingschap was zou ik zeker even wachten met terugkeer. Overal in Europa zitten de rechtse partijen op het vinkentouw. Het liefst zouden ze alle Syrische immigranten vandaag nog terugsturen. Ik heb al gehoord dat er in Oostenrijk premies bij terugkeer worden beloofd. Tegelijkertijd hoor je dat bijvoorbeeld in Duitsland echt een probleem ontstaat als alle Syrische artsen terug zouden gaan. Zo is het ook maar weer.
Wie ook niet aan een lekker kerstgevoel bijdraag is onze minister Faber. Vijftig mensen van de marechaussee moeten meer als vijfhonderd grensovergangen bewaken. Ronduit belachelijk dus. Meer als hilarisch was dan ook de conclusie na de eerste week. Er werden geen illegalen betrapt maar wel bosjes jongeren die vuurwerk in Duitsland en België zijn gaan halen. Ik ben benieuwd naar de resultaten in januari.
Intussen doe ik mijn wekelijkse boodschappen. De waanzin van de supermarkten neemt ieder jaar toe. Begin november wordt de ouverture ingezet en richten ze zich op Sinterklaas. Voor mijn gevoel zit het Sinterklaasfeest in een neerwaartse spiraal. De doelgroep is gereduceerd tot kinderen die nog in de goedheiligman geloven. Vroeger werd er pas op kerst ingezet na 6 december, nu is dat al half november. Als je een fan van kerst bent dan kan de gekte blijkbaar niet vroeg genoeg beginnen. Je bent vrij laat als je een kerstboom in december aanschaft. Ik zucht heel diep want tegen de tijd dat het echt kerstmis is, hoef je maar te ademen en de naalden vliegen al van de boom. Dan is het begrijpelijk dat mensen op 27 december hun boom al bij het groenafval zetten. Een kerstboom hoort in mijn beleving tot drie koningen op 6 januari te staan. Daarna mag ie weg. Maar hoor oma bazelen met haar ouderwetse opvattingen. Gelukkig is oma anti kerstboom en heb ik niet meer met dit soort flauwekul te maken. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat je voor een beetje boom toch snel 50 euro kwijt bent. Dan maar alle airmiles er tegenaan voor een tientje korting.
Ja het leven is niet goedkoop. Gisteren nog hoorde ik op de radio dat Nederland een van de hoogste inflatiecijfers van Europa heeft en dat de verwachting is dat dit voorlopig niet zal veranderen. Ik sta met grote ogen in de supermarkt en moet mezelf een halt toeroepen. Het feestdagen assortiment is overweldigend. Overal waar je kijkt zie je lekkere dingetjes en voor je het weet glijdt het je boodschappenkarretje in. Ik kan iedereen alleen maar adviseren nuchter naar de dingen te kijken. Je ziet de heerlijkste desserts, verpakt per twee. Voor negen personen rinkelt de kassa vrolijk. Je kunt ook een heerlijke kom mousse au chocolat of tiramisu maken voor een fractie van het geld. Maar daar staat een uurtje in de keuken tegenover en niet iedereen heeft daar zin in. Tja, je kunt je euro maar een keer uitgeven. Het is en blijft een kwestie van keuzes maken.
De kersttijd is een gevecht der giganten in de supermarktbranche. Iedere zichzelf respecterende supermarkt heeft een extra lange commercial. Dit jaar gaat de trofee naar Albert Heijn. Ze hebben de fameuze videoclip van Wham’s Last Christmas helemaal nagemaakt met de hoofdrolspelers uit de normale AH commercials. Kosten noch moeite zijn gespaard om in Saas Fee een winters chalet te bezoeken. De klapper op de vuurpijl is een cameo van ex-Wham Andrew Ridgeley. Helaas heeft niet iedere kijker dat door. Veertig jaren doen iets met een mens en ze zijn niet geruisloos aan Andrew voorbij gegaan.
Maar ook deze stunt kan me nog niet in de juiste kerstsfeer brengen. Toch denk ik dat het wel goed komt als we straks gezellig rond de tafel zitten. Het gaat er niet om wat er op tafel staat maar met wie je rond de tafel zit. De wetenschap omringt te zijn met de mensen die je dierbaar zijn, dat geeft mij een heerlijk gevoel. Noem dat maar het kerstgevoel.
