Morgen is de inauguratie van Donald Trump. Zoals bij iedere inauguratie van een nieuwe president van de USA gaat het over de vele feestjes die er worden gegeven. Wie is waar uitgenodigd en wie treden er allemaal op?
Al eerder merkte ik op hoe wonderlijk het allemaal is. Mensen die eerst een bloedhekel aan Trump hadden blijken ineens beste vrienden te zijn. We kijken met open mond hoe Mark Zuckerberg, Elon Musk en Jeff Bezos zich er helemaal ingelikt hebben. Maar dat zelfde geld voor de optredende artiesten. Eerst weigerden de Village People dat hun muziek in de campagne gebruikt zou worden, nu treden ze morgen op. Ik heb maar een woord voor dit soort mensen: opportunisten. Voor alle zekerheid google ik de betekenis van dat woord: “Opportunisme (Latijn opportunus) is handelen zonder rekening te houden met principes, alleen met de omstandigheden. Iemand die zonder principes handelt wordt wel een opportunist genoemd.”
Lange tijd heeft het woord opportunist bij mij een negatieve klank gehad. Inmiddels vraag ik me af of dat tegenwoordig wel nog zo is. Wat is er mis mee als je handelt naar de omstandigheden? Alle mannen die ik hier noem zijn wanstaltig rijk en hebben immense bedrijven. Die willen ze alleen nog maar groter laten worden en wat is er dan in vredesnaam mis om je aan de zijde van de machtigste man van Amerika te scharen? Waarom zou je je oren laten hangen naar een paar zielige principes? Over vier jaren is er weer een nieuwe president met een totaal andere kijk op het leven en dan zien we wel weer. Inmiddels heeft het woord principes een nare bijsmaak gekregen. Vertaal het maar naar onbuigzaam, ouderwets, niet flexibel. Wie doet daar anno 2025 nog aan?
In het NRC van dit weekend wordt een briljante vergelijking gemaakt met de geschiedenis en Donald Trump. Hij wordt vergeleken met Hitler, Mussolini en zelfs Caligula. Het is een soort leiders dat je telkens weer ziet opduiken. Leiders die nooit te lijden hadden onder verbale uitglijders en schandalen. Tevens wordt hij vergeleken met autoritaire staatshoofden die in Noord- en Zuid Amerika de laatste twee eeuwen furore maakten en zich graag zagen als man van het volk. Hier komen Somoza in Nicaragua en Kirchner in Argentinië om de hoek. De lijst is lang. Er is echter één lichtpuntje: vroeg of laat eindigt hun bewind. En in de VS is dat al over vier jaren.
Met het hele legertje opportunisten lijkt het wel alsof iedereen zich schrap zet voor de komende jaren. Met de wind meebuigen en hopen dat de schade beperkt blijft. Of beter gezegd: hopen dat je een graantje kunt meepikken. Want wie bukt er nu niet als je een briefje van honderd op straat ziet liggen? Ik probeer argumenten te bedenken waarom een groep als de Village People voor de Republikeinse Trump wil optreden. De Republikeinen notabene die nou niet bepaald vriendelijk ten opzichte van de LBTQ gemeenschap staan? Het enige wat ik kan bedenken is gewoon geld. Blijkbaar is de nood hoog en de principes afwezig want er zal wel leuk geschoven worden. Ook Billy Ray Cyrus, ja pappa van Miley, maakt zijn opwachting. Hier kijk ik van op. Ik had niet echt de indruk dat hij het nodig had maar blijkbaar is ook hier geld belangrijker dan principes.
Wie komt er eigenlijk nog op voor zijn principes? Als ik er zo over nadenk dan kan ik eigenlijk helemaal niemand bedenken. Dan ga ik bij mijn eigen geweten te rade. Zou ik als artiest, zakenvrouw of wat dan ook, zwichten voor grote sommen geld? Hangt om te beginnen van de hoogte van de som af maar als het echt belachelijk veel zou zijn? Wat dan? Ik weet het niet. Ik zou zeer zeker getriggerd zijn want tegenwoordig hoef je, je niet meer te schamen voor opportunisme, zoveel is zeker. Je bent een moraal ridder als je aan je principes vasthoudt, het is hopeloos ouderwets, dat is duidelijk. Wat schiet je ermee op? Een ding is voor mij zeker: als ik aan mijn principes vasthou dan is dat alleen voor mijn eigen geweten. De wereld om me heen is dusdanig veranderd, die maalt niet meer om principes.
Meewarig kijk ik naar de uitspraken van Mark Zuckerberg als het gaat om het loslaten van fact checking. Hij doet het voorkomen alsof hij eigenlijk gedwongen werd om fact checking toe te passen maar er helemaal niet achter stond. Nu, mede door Trump, kan hij dit beleid weer loslaten. De man is wat mij betreft behalve een opportunist ook een ongelooflijke hypocriet. Maar hij is een van de rijkste mannen op aarde en kan zich werkelijk alles permitteren. Er is werkelijk niemand die een van zijn accounts bij Meta opzegt vanwege zijn handelen. Over principes gesproken… Zolang de bankrekening maar groeit.
