De telefoon gaat en ik zie dat Germaine belt. Ze klinkt bezorgd: Ik wil het toch even met je hebben over politieke ontwikkelingen van de afgelopen dagen, ik word er peu nerveux van. Eens, zeg ik, maar probeer er kalm onder te blijven, het is zoals het is en wij kunnen er toch niets aan doen. “Je hebt makkelijk praten”, galmt het door de speaker. “Ik erger me helemaal stuk aan die arrogante Amerikanen. Nu hebben ze Oekraïne ook nog voor de bus gegooid” Ze is niet te stoppen en ik laat haar rustig uitrazen.
Ik kan niet ontkennen dat ik haar gelijk moet geven. Trump is een maand aan het roer en heeft al menig leider in het harnas gejaagd. Hij gaat gewoon zijn gang en niemand die hem tegenhoudt. Hij gaat lekker met de Russen in gesprek over de oorlog in Oekraïne deze week, zonder Europa en zelfs zonder Oekraïne. Dat is niet lekker gevallen maar we kunnen hoog of laag springen, we hebben niets in de pap te brokkelen. Ik zag een zeer zwakke secretaris generaal van de NAVO de boel analyseren. Ja, als Europa hebben we echt de boot gemist. Om te beginnen hebben we jarenlang op onze defensiebudgetten beknibbeld wat betekent dat we nu een heel dure inhaalslag moeten maken. Maar nog los hiervan, we hebben er als Europa een echte puinhoop van gemaakt. De EU heeft voor weet ik veel wat, onnozele Europese richtlijnen opgesteld. De EU heeft pijnlijk verzaakt een gemeenschappelijk buitenlands beleid op te stellen en dat komt ons nu duur te staan.
Sinds meer als 80 jaar waren de Verenigde Staten onze bondgenoot en dat zijn we normaal gaan vinden. De verkering is inmiddels opgezegd en nu staan de Europese leiders behoorlijk dom te kijken. De liefde is over en deze opzegging dreunt nog steeds na. Ik kan geen praatprogramma opzetten of er wordt wel een ander facet belicht over wat dit allemaal betekent. Europa praat te veel en doet te weinig was een van de verwijten die we om de oren kregen van de Amerikanen. Spijtig genoeg kan ik ze daar geen ongelijk in geven. De EU bestaat uit 27 landen die zich allemaal heel belangrijk vinden en die graag en veel vergaderen in Brussel of Straatsburg. Het punt is dat we in Europa een krachtig leider missen die duidelijk richting geeft. Ursula van der Leyen, minstens net zo mediageil als Donald Trump, mist toch doorslaggevende kracht en dat is momenteel verdomd jammer.
De politiek in Nederland is eigenlijk heel representatief voor Europa. Overal in Europa zien we enge figuren als Wilders opduiken met evenzo enge partijen. De komende week zijn dan eindelijk de verkiezingen in Duitsland. Naar verwachting wordt de AfD de tweede partij. Wat een ontluistering dat niet alleen Elon Musk met die partij wegloopt maar ook de Vicepresident van de VS. Dat Amerikanen neonazi gedachtengoed goedkeuren had ik nooit verwacht. Zo zie je maar weer: never say never. Net zo beangstigend vind ik het gegeven dat democratische principes als de Trias Politica niet meer hoog worden houden. In Nederland zien we een enorm gekrakeel, vaak om drie keer niets, omdat iedereen zijn zegje wil doen. Zo schiet het voor geen meter op. Precies datzelfde zien we op Europees niveau. Men wil elkaar de vliegen afvangen en ondertussen blijft alles bij hetzelfde.
De oude gevestigde partijen hebben echt de boot gemist omdat ze te weinig oog hadden voor de zorgen van hun kiezers. Jarenlang was er onvrede over het immigratiebeleid maar dit werd onder de tafel geveegd en gebagatelliseerd. Tja, dan zijn er verkiezingen en dan maakt ultra rechts hier gewiekst gebruik van. Niet alleen in Nederland, dit is in veel Europese landen gebeurd. Dit thema wordt steevast opgeklopt en opgeblazen. Inmiddels zijn de meeste partijen ervan overtuigd dat er iets aan gedaan moet worden maar ondertussen zijn de neonazi’s weer een stuk opgerukt.
“Ik heb mijn noodpakket al besteld” oreert Germaine. “Jij ook?”. “Nou, nog niet”, zeg ik. Je kunt Insta niet openen of er komen verschillende aanbieders voorbij. Ik wil me niet gek laten maken. Ik stel het nog even uit, al loop ik het risico dat het te laat is. Met de snelheid waarmee de gebeurtenissen je om de oren vliegen weet ik echt niet meer wat verstandig is. “Zit dat oorlog gedoe eigenlijk alleen bij onze generatie in het hoofd?” De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat de jongere generaties er totaal niet mee bezig zijn. Die hebben nu een aantal dagen later, totaal nog niet door dat Oekraïne door de VS is verkwanseld. Die zijn eigenlijk overal mee bezig behalve geopolitiek. Wat kan het hun schelen dat Oekraïne niet bij de NAVO mag volgens uncle Don. Dat de VS Europa niet meer zal verdedigen? Dat het er eigenlijk alleen nog maar om gaat om Poetin gunstig gezind te houden? Europa en Oekraïne mogen niet meer meepraten als het gaat over hun toekomst maar we worden wel geacht soldaten en materieel te leveren voor toekomstige oostgrenzen.
Voor mij is er op dit moment maar één vraag: “wie stopt Donald Trump?” Wie maakt deze man duidelijk dat je met schofferen niet de beste deals sluit? Hij wil zo graag als de beste dealmaker de geschiedenisboeken in. Zijn manier van zaken doen mag misschien in de VS werken maar in Europa heeft hij voorlopig alle credits verspeeld. Wat mis een echte leider hier in Europa, iemand die een volwaardige tegenstander in de ring is. Het was toch een ongelooflijk beschamend gezicht hoe JD Vance een speech in München hield en al die jongens en meisjes braaf in de zaal zaten te koekeloeren. Je was voor mij een echte held geweest als je de moed had gehad om tenminste boehhhh te roepen. Laat staan om op te staan en weg te lopen. Je hoeft zelfs niet onbeschoft te worden om te tonen dat dit gebral walgelijk is. Wij Europeanen hebben echt te veel last van goed fatsoen.
