Dat Amerika een vreemd land is blijkt maar weer door de laatste headlines over Taylor Swift. Bij de vorige presidentsverkiezingen heeft ze zich voor Joe Biden uitgesproken en het republikeinse kamp vreest dat ze dit weer zal doen om zo de winst voor Donald Trump te verpesten.
Het moet echt niet gekker worden denk ik dan maar het is bittere realiteit. Iedereen weet dat ik niet bepaald een swifty ben. In mijn beleving is ze niet knap, haar liedjes spreken me totaal niet aan en kan ik totaal geen voordelen aan de vrouw ontdekken. Toch ben ik een heel grote uitzondering. Wereldwijd lopen allerlei tieners met haar weg. Zoveel had ik al uit verschillende media begrepen maar als kers op de taart werd ze afgelopen december als meest invloedrijke vrouw van het jaar door Time Magazine uitgeroepen. Mijn wenkbrauwen gingen toen al omhoog en schudde ik mijn hoofd over zoveel onbenul.
Dat ze blijkbaar echt iets wat betreft beïnvloeding betekent werd deze week pijnlijk duidelijk. Niet een maar vrijwel alle media besteedden aandacht aan het fenomeen Taylor Swift en haar invloed op de Trump campagne. Die oude witte rechtse rakkers zijn toch echt bang voor een tiener idool. Blijkbaar kan ze haar generatie ervan overtuigen niet op “the Donald” te stemmen en daarmee good old Joe in het zadel te houden. Tja, daar sta je dan met je afkeer voor Taylor Swift. Alles beter als opnieuw een nieuwe ambtsperiode voor griezel Trump.
Net als veel andere Europeanen volg ik de presidentsverkiezingen met grote ogen. Vier jaar geleden was ik een vurig voorstander voor Joe Biden. Inmiddels heb ik grote vraagtekens of hij inderdaad in staat is deze job naar behoren te vervullen. In de afgelopen jaren hoopte ik dat een nieuwe, dynamieke democraat zich zou aandienen zodat de verkiezingen niet zouden gaan tussen twee seniele sukkels. Vice president Kamela Harris leek op dat moment de ideale opvolger maar helaas heeft dat niet zo mogen zijn.
Wat heel jammer is dat de Amerikaanse pers geen misstap of verspreking van de president mist en het tot in den treure uitzendt. Zelfs de vaderlandse televisie laat geen kans onbenut een misser te tonen. Logisch dat het beeld wordt versterkt dat lichamelijke en geestelijke vermogens van Joe Biden aan het afnemen zijn. Grappig was de opmerking die ik ergens las, dat als je kijkt naar de leefstijl van beide kandidaten, de kans beduidend groter was dat Donald Trump het loodje legt als Joe Biden. Maar daar schiet je geen millimeter mee op. Je gunt de Amerikanen een nieuwe Kennedy. Een man die nieuw elan brengt en terugkeert naar normaal fatsoen.
Dat gun ik Nederland overigens ook. Deze week is, geheel naar mijn verwachting, de formatie geklapt. Dat het niet lekker liep was al duidelijk omdat de partijen leuke tweetjes op X loslieten waarmee duidelijk werd dat het een beetje knetterde. Zouden we mevrouw Swift niet een paar uitspraken over de Nederlandse politiek kunnen laten doen? Ik vrees dat het niet veel helpt want de verkiezingen liggen immers alweer een paar maanden achter ons. Waar me de rillingen van over de rug lopen zijn de voorspellingen van Maurice de Hond. Als er nu verkiezingen zouden zijn, zou de PVV tegen de 50 zetels krijgen. God behoede dat dit ooit realiteit wordt. Maar als je er serieus rekening mee moet houden dat Donald Trump de VS in zijn greep krijgt, dan moet je er ook rekening mee houden dat Geert Wilders een paar maanden gaat regeren. Meer als dat geef ik een regering Wilders niet. Dan is de ruzie al zo hoog opgelopen dat ze langer als demissionair kabinet regeren als een normaal kabinet.
Maar goed, vanavond is de legendarische Super Bowl. Madammeke Swift zit op de tribune haar vriendje Travis Kelce, een van de spelers van het American Football toe te juichen. Alle ogen zijn nu dus op haar gericht. Normaal gesproken gaat alle aandacht naar de halftime show die dit jaar door Usher wordt verzorgd. Hij is headliner wat me enigszins verbaasde omdat ik de indruk had dat de beste man over zijn top was maar blijkbaar vergis ik me daarin.
Ik verwacht niet dat Taylor Swift zich vandaag qua politiek zal uitspreken. De verkiezingen zijn pas begin november en tot dan is het nog lang. Het meeste effect zal ze scoren als ze haar oproep voor Biden tot kort voor de verkiezingen uitstelt. Stiekem hoop ik op een wonder dat niet gaat gebeuren. Dromen mag.
