Het was een vreemde week. Donderdagmorgen ben ik wakker geworden met een soort van kater. Het idee dat een kwart van Nederland op ultra rechts heeft gestemd maakte dat ik me heel raar voelde. De belangrijkste vraag die bleef hangen was: zou dit nu zo’n pakweg 90 jaren geleden ook zijn gegaan? Er wordt gestemd op extreemrechts en voor je het weet ben je een fascistische staat. Nee, sus ik mezelf, er is altijd nog 75% van de bevolking die anders denkt.
Sinds deze verkiezingsuitslag wordt er alleen nog maar naar verklaringen gezocht. Niemand zag dit aankomen, zelfs Geertje niet. Een ding is zeker: de keuze voor PVV is pas in het stemhokje gemaakt want anders hadden de polls deze uitslag al lang voorspeld. Voor mij kan het ook niet anders dat mensen puur uit een buikgevoel het rode potlood hebben gehanteerd. De tegenstem volgens van Kooten en de Bie.
Deze ochtend zag ik een interessant interview met Lale Gül. Ze vertelde over de politieke keuzes van de mensen om haar heen. Ze is zeer traditioneel, islamitisch opgevoed en heeft daar een bestseller over geschreven waarin ze beschrijft hoe ze hieraan is ontsnapt. Ik heb het boek gelezen en kan niet ontkennen dat de dame in kwestie zeer intelligent is maar geen enkel middel schuwt om haar nest te bevuilen. Ze heeft felle kritiek op de islam en wil zich ontworstelen aan de conservatieve ideeën van de Turkse immigranten. Het grootste gedeelte van haar vrienden bleken ook op de PVV te hebben gestemd. Zeer opmerkelijk voor een partij die immigranten lieven kwijt dan rijk is.
Ze probeerde te verklaren waarom mensen met een migratieachtergrond toch voor Geert Wilders kiezen. De PVV is in veel standpunten ultra-rechts maar in sociaaleconomisch opzicht zeer links in zijn opvattingen. Daarnaast is het een partij die niets op heeft met de LHBTQ-gemeenschap, het milieu, ontwikkelingshulp en ga zo maar door. De conservatieve islamitische medeburger met een immigratieachtergrond eveneens. Há, daar hebben we al meteen overeenkomsten die kunnen verklaren wat de PVV zo aantrekkelijk maakt. Gemakshalve wordt even vergeten dat Geert de pest aan de Islam heeft maar verstandiger wijze dit deze verkiezingscampagne even achterwege heeft gelaten. Heel slim, want je ziet wat het oplevert. Als je dan ook nog voor een btw-verlaging op basisbehoeften bent dan ben je helemaal spekkoper. Schrap het eigen risico in de gezondheidszorg en je bent de grote man. In dit opzicht is het allemaal heel verklaarbaar.
Niet alleen ik ben donderdag met een kater wakker geworden. Zonder er speciaal naar te vragen hoorde ik in mijn omgeving diepe zuchten naar aanleiding van de verkiezingsuitslag. Inmiddels is er een informateur benoemd waarvan al meteen blijkt dat er eerder dit jaar aangifte wegens fraude tegen hem is gedaan. Het blijkt een ingewikkeld verhaal waarvan nog niet duidelijk is of de man schuldig of niet is. Maar toch. Geen gelukkige start van een naar verwachting moeizame kabinetsformatie.
Mijn eerste paniek is iets weggeëbd nu de VVD heeft aangegeven niet in een kabinet met PVV te willen zitten. Het zal nu heel lastig worden een kabinet te vormen en god verhoede dat meneer Wilders premier wordt. In het buitenland ligt hij heel moeilijk en ik zou me kapot schamen als dit sujet Nederland moet vertegenwoordigen. Maar wie dan wel? In de uitzending met Lale Gül werden aan Johan Remkes ook allerlei vragen gesteld. Het maakt me niet uit van welke partij hij is maar als we het over een zwaargewicht in de politiek hebben dan staat deze man op eenzame hoogte. Ik hoop zo dat iemand zoals hij, deze taak op zich gaat nemen. Dat er mensen met kennis van zaken op de verschillende departementen komen. Mensen zoals Ernst Kuipers en Robbert Dijkgraaf zullen we echt gaan missen. Stiekem hoop ik dat ze toch via een constructie of wat dan ook, door kunnen gaan. Van andere ben ik heel erg blij dat ze niet terug zullen komen. Ik denk hierbij aan Wobke Hoekstra en Hugo de Jonge. Hemeltje wat heb ik de pest aan deze CDA-gasten. Dat ik niet de enige ben blijkt wel uit het feit dat het CDA tot 5 zetels gedecimeerd is.
De komende tijd zal er onderhandeld worden wie met wie wil regeren. En vooral wie wil niet met wie. We zullen zien wie zijn beloften aan de kiezer het eerst verkwanselt. Alles onder het motto van constructieve compromissen. Ook zie ik het nog gebeuren dat uiteindelijk de PVV alsnog in de oppositie terechtkomt. Maar dan moet het spel wel handig worden gespeeld. Eerlijk gezegd is dit mijn favoriete uitkomst zeg ik fluisterend want ik wil de goden niet verzoeken. Het kan allemaal heel vreemd lopen en ik durf mijn geld er niet op in te zetten. Voor mij is Pieter Omtzigt een geruststellende factor. Hij heeft flink gewonnen, is een wandelende encyclopedie en vóór vakministers. Hopelijk weet hij zijn winst goed te verzilveren. Ik kruis mijn vingers.
